Olivia van Tergouw (44) staat nummer 16 op onze kandidatenlijst. Ze is alleenstaand en heeft een kind. Ze woont in Amstelveen. Olivia omschrijft zichzelf als bevlogen en ondernemend en ze kan slecht tegen onrecht.
Waar ben je geboren en opgegroeid?
‘Ik ben geboren in Allicante in Spanje en ik ben toen ik vier jaar was naar Nederland verhuisd. We woonden destijds in de omgeving van Utrecht, maar later heb ik mijn hart verpand aan Amsterdam – en nu woon ik in Amstelveen…
Wat waren je ambities?
‘Op de een of andere manier paste ik nooit in ‘het systeem’ en wist daarom ook nooit echt wat ik wilde gaan doen. Na kort gestudeerd te hebben en diverse banen te hebben gehad, ben ik, na de geboorte van mijn zoon, mijn hart veel meer gaan volgen. Dit resulteerde in het volgen van een antroposofische opleiding in natuurvoeding, vervolgens actieve betrokkenheid bij de Partij voor de Dieren en mijn werk om van ecocide een internationale misdaad te maken.’
Hoe stond je als kind tegenover dieren?
‘Ik was vroeger gek op honden. Ik droomde er zelfs van om mijn eigen prachtige dierenpension te hebben. Ik ging dat dan helemaal uittekenen en er uitgebreid over vertellen aan mijn oma. Tegenwoordig geniet ik vooral van de dieren in de vrije natuur. De vogels die je ‘sochtends wakker zingen en de eekhoorntjes die je zomaar tijdens een boswandeling ziet oversteken naar een andere boom.’
Als jij de enige was met dierenliefde in het gezin waar je opgroeide, hoe heb je dan de houding van je familieleden ervaren en hoe uitte zich dat? Of is dierenliefde iets wat je met de paplepel ingegoten kreeg?
‘Mijn ouders waren absoluut hondenliefhebbers, dus dat heb ik zeker het met de paplepel ingegoten gekregen. Nu is er alleen wel een fundamenteel verschil met toen en dat is dat ik al sinds ruim 16 jaar geen vlees meer eet. Ik denk dat dat uiteindelijk echte dierenliefde is.’
Wat heb je voor opleiding/ studie gedaan?
‘Havo – hotelschool (niet afgemaakt) en later, na de geboorte van mijn zoon heb ik een antroposofische HBO natuurvoedingskundige opleiding gedaan.’
Hoe ziet je carrière er tot dusver uit? Wat doe je momenteel?
‘Ik ben lange tijd directeur geweest van Stop Ecocide NL. Toen ik van advocate wijlen Polly Higgins hoorde dat je grootschalige vernietiging van ecosystemen internationaal strafbaar kunt maken, wist ik meteen dat dit weleens het antwoord zou kunnen zijn op een gigantisch wereldprobleem. Ik heb me daarom jarenlang met volle overgave toegewijd om ecocidewetgeving op de kaart te zetten. Helaas heb ik daarin niet genoeg mijn eigen grenzen bewaakt en ben ik in een behoorlijk burn-out geraakt. Vandaag de dag doe ik het wat rustiger aan en werk ik een klein aantal uren in de zorg. Daarnaast heb ik ontdekt dat kunst een zeer helende werking heeft en volg ik een theateropleiding waar ik erg van geniet.’
Wat betekent ‘vrede’ voor jou?
‘Ware vrede ontstaat van binnenuit – uit mededogen, aandacht en verbondenheid, niet slechts uit het stoppen van geweld.’
Is vrede voor jou verbonden met liefde voor dieren?
‘Absoluut. Vrede is pas echt vrede als ze ook de dieren omvat.
Sommige mensen kiezen volmondig voor dieren, anderen kiezen voor dieren in het grotere verband van dieren, milieu en natuur. Wat drijft jou vooral?
‘Wat mij drijft, is zonder twijfel het grotere geheel. Ik koester een diepe eerbied en respect voor al het leven, de natuur en de dieren, omdat we als mens daar onlosmakelijk mee verbonden zijn.’
Hoe ben je bij Vrede voor Dieren terecht gekomen? Wat vind je van de naam van onze partij?
‘Ik hoorde van de oprichting van Vrede voor Dieren en had meteen het vermoeden dat dit de oude Partij voor de Dieren was — met die oorspronkelijke, pacifistische insteek waar velen nog naar verlangden. De naam zelf spreekt me eerlijk gezegd minder aan, omdat ik er meer holistisch in sta: voor mij zijn dieren onderdeel van het grotere geheel van leven, natuur en mens. Maar omdat ik weet waar de partij werkelijk voor staat — dat alles begint bij vrede, en dat er aandacht is voor dieren, natuur en milieu — voel ik me er volledig mee verbonden.’
Wat heeft gemaakt dat je je aansloot?
‘Zoals zovelen voelde ik me politiek dakloos. Ik hunkerde naar een partij die niet per se links of rechts was, maar vrede, dieren, natuur en milieu weer centraal stelde.’
Als je nu terugkijkt op je leven, kan je dan stellen dat er momenten geweest die je misschien de kant van Vrede voor Dieren hebben opgestuurd?
‘Heel flauw misschien, maar toch wel mijn onvrede bij de PvdD. En bij de PvdD kwam ik weer terecht door de antroposofische opleiding die ik destijds deed.’
Hoe ‘voelt’ het nu om erbij te horen?
‘Zo leuk! En zooooo spannend! Ik moet je heel eerlijk zeggen dat ik het stiekem ook heel leuk vind om zoveel mensen van de oude garde steeds meer te zien oppoppen. Dat vernieuwde samenhorige gevoel van toen hangt weer in de lucht en daar word ik blij van! Hoe mooi is het dat we straks met zo’n geweldige partij in de Tweede Kamer komen?!’’
Stel dat er zoveel zetels gekozen worden dat je mee kan doen in de Tweede Kamer, wat is dan het eerste dat je zou doen?
‘Als ik in de Tweede Kamer zou komen, zou ik met compassie Nederland willen meenemen in het besef dat alles met elkaar verbonden is: mens, dier, natuur en milieu. Ongeveer de helft van ons land wordt gebruikt voor veehouderij, en dat systeem is niet houdbaar — niet voor de dieren, niet voor de natuur en uiteindelijk ook niet voor onszelf.
Ik wil mensen op een begrijpelijke manier laten zien hoe de landbouw, stikstof, CO₂ en veehouderij werkelijk samenhangen, gebaseerd op feiten en zonder angst te zaaien. Zo kunnen we samen werken aan een regeneratief landbouwsysteem waarin respect voor het leven en balans tussen ecologie en economie centraal staat.’
Wat wil je zelf nog kwijt?
‘Voor mij betekent aansluiten bij Vrede voor Dieren dat ik me inzet voor een wereld waarin dieren, natuur en milieu altijd centraal staan, en waarin mens, dier en natuur met respect en compassie met elkaar verbonden zijn. Ik wil duidelijk maken hoe alles samenhangt en mensen meenemen in een begripvolle, feitelijke blik op de wereld, zonder angst te zaaien. Het gaat erom vasthouden aan idealen, kiezen voor duurzaamheid en geweldloosheid, en bijdragen aan een samenleving die toekomstbestendig en in harmonie is met alles wat leeft.’